Przekonania psychoterapeutów

Lambert i Barley (2001) postawili pytanie o to, które czynniki w największym stopniu wyjaśniają zmianę terapeutyczną Przeprowadzili oni metaanalizy ponad 100 badań psychoterapii i wyłonili czynniki w następujących grupach:

-  techniki specyficzne(specyficzne metody interwencji / techniki, będące częścią poszczególnych systemów terapeutycznych),
- czynniki wspólne (katharsis, empatia, modelowanie, zaufanie, zrozumienie, modelowanie, ciepło, podejmowanie ryzyka),
- czynniki niespecyficzne (oczekiwanie na poprawę = placebo),
- czynniki pozaterapeutyczne (spontaniczna remisja, naturalny rozwój klienta, wsparcie środowiska, itd);

Oto jak rozłożyły się one w podziale procentowym. 

Co działa w psychoterapii?

Nie wszystkie osoby zaburzone korzystają z profesjonalnej pomocy. Ludzie na różne sposoby pomagają sobie nawzajem, nic więc dziwnego, że często znacząca poprawa zachodzi bez stosowania profesjonalnych interwencji terapeutycznych. Istotne wydaje się, że nie udowodniono jednoznacznie wyższości metod leczenia oferowanych przez profesjonalnych terapeutów nad terapiami nieprofesjonalnymi .
Niektóre postacie psychopatologii, takie jak epizody maniakalne i depresyjne,  niektóre przypadki schizofrenii, trwają dosyć krótko, niezależnie od tego, czy są leczone czy nie, a w wielu innych przypadkach u osób zaburzonych następuje poprawa z nieznanych przyczyn. Nawet jeżeli stan wielu emocjonalnie zaburzonych osób poprawia się z czasem bez korzystania z psychoterapii, to psychoterapia może tę poprawę przyspieszyć lub doprowadzić do pożądanych zmian w zachowaniu, które inaczej by nie zaszły (Lambert, Bergin, 1994; Telch, 1981).